Friday, June 29, 2012

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς στο μετρό της Αθήνας

"Όσο η ζωή δυσκολεύει, οι ζωντανοί λιγοστεύουν. Μια μαρτυρία από το μετρό της Αθήνας.

Άνοιξα τα μάτια λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό συμβαίνει τις μέρες του άγχους. Πρώτη σκέψη της ημέρας "δεν έχω πληρώσει τη ΔΕΗ". Γαμώ τη δεή η επόμενη σκέψη. Το αντίδοτο του άγχους κοιμάται δίπλα μου. Ευτυχώς. Μέχρι να φτάσω στο μετρό η δεη έχει γίνει μια δουλειά που θα τακτοποιήσω αύριο.

Μπαίνω στο μετρό. Αλλάζω γραμμή στο σύνταγμα και μπαίνω στο βαγόνι που με οδηγεί στον τελικό προορισμό. Μόλις που πρόλαβα να βρω τη γωνιά μου και να βγάλω το βιβλίο, μια σπαρακτική φωνή από δίπλα επαναλαμβάνει "Δε μπορώ να πάρω ανάσα", "Χάνομαι". Είναι μια γυναίκα γύρω στα 40 με τα ρούχα της δουλειάς. Έχει ιδρώσει, το βλέμμα της φανερώνει απελπισία, δε μπορεί να πάρει ανάσα. Παθαίνει έμφραγμα, κρίση πανικού, τι συμβαίνει; Οι διπλανοί της δεν την κοιτάνε καν. Την πλησιάζω. Δεν κουνιέται κανείς.

Μόνο εγώ την ακούω, ρε; Τι γίνεται;

Στη διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση, φωνάζει σπαρακτικά πως δεν έχει ανάσα. Κουνάει τα χέρια της για να κάνει αέρα στο πρόσωπο της. Σηκώνεται όρθια, το σώμα της έχει μια κλίση προς τα πάνω σαν να προσπαθεί να βγει πάνω από όλους μας για να αναπνεύσει.

Δε νιώθετε ρε 'σείς την απελπισία της;

Η οδηγός του μετρό έρχεται στο βαγόνι μας και με πολύ αυστηρό ύφος της λέει "Σας παρακαλώ κυρία μου περάστε έξω". Δε μπορώ να καταλάβω τι γίνεται, γιατί της μιλάει έτσι, τι έκανε λάθος; Τη βοηθάω να βγει έξω. Την ώρα που βγαίνει φωνάζει "είχε σταματήσει για χρόνια. Με έχει πιάσει κρίση πανικού. Χάνομαι". Ζητάει απελπισμένα ένα μπουκάλι νερό. Το ξέρω ότι δεν έχω στην τσάντα αλλά κοιτάω. Δε ξέρω τι να κάνω. Ένα μπουκάλι νερό ρε 'σεις. Ο χρόνος έχει παγώσει στην αποβάθρα. Στην απόλυτη ησυχία μια γυναίκα φωνάζει την απελπισία της. Δε μπορεί να αναπνεύσει. Την ακούτε;

Γιατί κοιτάτε όλοι έτσι; Τι έχετε πάθει, ρε; Τι σας συμβαίνει;

Ένας ζωντανός ανάμεσα τους της ρίχνει ένα μπουκάλι νερό στα μαλλιά, μια άλλη ζωντανή της δίνει οδηγίες για βαθιές ανάσες. Συνέρχεται. Ηρεμεί. Η ανάσα της κοπάζει, αλλάζει το βλέμμα της. Ζητάει συγνώμη.

Σας ζητάει συγνώμη ρε.

Πλησιάζει το βαγόνι, κάνει να ξαναμπεί. Δυο γυναίκες γύρω στα 60 δεν την αφήνουν. Απαγορεύεται να μπεις της λένε. Η κοπέλα που την είχε βοηθήσει νωρίτερα κι εγώ από λίγο πιο πίσω τους απαντάμε. Τι σημαίνει απαγορεύεται; Οι πόρτες κλείνουν, η γυναίκα μένει απ' έξω, το μετρό φεύγει.

Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιος άνθρωπος εδώ μέσα ή έχετε πεθάνει όλοι ρε 'σεις;

Κλαίω. Δεν είναι μόνο η απελπισία της και τα σπαρακτικά της λόγια που με έχουν λυγίσει. Είναι που δεν υπάρχουν ζωντανοί. Τι έχουν πάθει; Δε μπορώ να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυα μου. Τα σκουπίζω. Ό άντρας δίπλα μου με κοιτάει.

Τι με κοιτάς ρε; Κι αυτό σου φαίνεται περίεργο; Νιώθεις ρε;

Κι άλλος ένας ζωντανός, γύρω στα 60, κλαίει κι αυτός. Δεν προλαβαίνω να τα μαζέψω και πέφτουν κι άλλα. Κλαίμε εμείς για σας, τρέχουμε εμείς για σας. Για σας, τα ζόμπι με τις ωτοασπίδες που αγχώνεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Που κοιτάνε παγωμένοι, που μπροστά στην απελπισία του άλλου μάθατε μόνο να παγώνετε. Δε σκεφτήκατε σε καμία στιγμή άραγε πως θα μπορούσατε να είστε εσείς στη θέση της; Δε ξέρω πως τα καταφέρνετε.

Βγαίνω από το μετρό. Θέλω να μιλήσω σε έναν ζωντανό. Τα λέω. Κλαίω. Πρώτα μια περιγραφή, μετά η στεναχώρια και τα δε θέλω να ζω εδώ, κωλοέλληνες.

Εδώ, η ζωή δυσκολεύει. Νομίζεις πως θα την αντέξεις, από τη μία σκέφτεσαι πως εσύ πρέπει να συνεχίσεις να είσαι αυτός που θα βοηθήσεις τη γυναίκα που χάνεται και από την άλλη δεν αντέχεις άλλο να τους κοιτάς όλους αυτούς τους παγωμένους. Τους αδιάφορα παγωμένους.

Καθώς έμπαινα στο γραφείο, με έπιασα να φωνάζω σιωπηλά αυτά που δεν είπα στην 60άρα με το απαγορεύεται. Πόσα "εσείς μας φέρατε ως εδώ" να επανέλαβα άραγε.

Την ξέρω την κρίση πανικού. Είναι μια σκέτη φρίκη. Ωμή απελπισία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που σε πεθαίνει όμως δεν είναι αυτό. Θάνατος είναι αυτά τα εκατοντάδες όρθια και καθιστά ζόμπι που παρακολουθούσαν. Τα σώματα τους έχουν παγώσει από το θάνατο. Η μόνη με ζεστό ακόμα χνώτο φώναζε "χάνομαι" και 4-5 ζωντανοί της κρατούσαν το χέρι. Αυτοί, οι μόνοι ζεστοί".

Πηγή: mpananas.wordpress via Γλέντι

The problem with luxury cars


Awesome design transformations


Paralysed woman moves robot with her mind



Klose enough Germany



Thursday, June 28, 2012

Destination Nowhere


Rivne,Ukraine

How to make a hit song nowadays


Beard buddies


Being single is cool (??)


Wednesday, June 27, 2012

Suck a bag of dicks to you too sir!



Do Men Find Dumb-Looking Women More Attractive?


Ask a straight man, “How do you like your women?” and it’s unlikely he’ll answer, “Dumb and sleepy.” But according to new findings, these characteristics—and any other traits suggesting that the lady isn’t particularly alert—are precisely what the human male has evolved to look for in a one-night-stand.

In an article soon to be published in Evolution and Human Behavior, University of Texas–Austin graduate student Cari Goetz and her colleagues explored what they called the sexual exploitability hypothesis. The hypothesis is based on the differences between male and female reproductive strategies as humans evolved. For ancestral women, casual intercourse with an emotionally unattached man who had no clear intention of sticking around to raise any resulting offspring constituted a massive genetic gamble. By contrast, for a man with somewhere around 85 million sperm cells churned out every day—per testicle—the frivolous expenditure of gametes was far less detrimental to his genetic interests. Goetz and her team began with the assumption that—because our brains evolved long before prophylactics entered the picture—female cognition is still sensitive to the pregnancy-related consequences of uncommitted sex and women remain more reluctant than men to engage in it. They set out to test the idea that any indication that a woman’s guard is lowered—that she’s “sexually exploitable”—is a turn-on for your average man. “[T]he assessment of a woman’s immediate vulnerability,” surmise the authors, “may be central to the activation of psychological mechanisms related to sexual exploitation.”

This is an inflammatory hypothesis, of course, and the language employed in the field doesn’t help matters. It’s worth noting that in the evolutionary psychology sense, the word exploitable simply means that a woman is willing or can be more easily pressured into having sex—which takes her own desires, rather disturbingly, out of the equation. Even if she’s the aggressor, a prostitute, or a certifiable nymphomaniac, having casual sex with her would still constitute “exploiting” her (or at least her body), according to this model.

So how did this team put their sexual “exploitability” hypothesis to the test? Goetz and her colleagues planned to call a bunch of undergraduate males into the lab and ask them to rate a set of women in terms of attractiveness based on their photographs. But first they needed to pick the appropriate images. To figure out which sorts of women might be deemed most receptive to a sexual advance or most vulnerable to male pressure or coercion, they asked a large group of students (103 men and 91 women) to nominate some “specific actions, cues, body postures, attitudes, and personality characteristics” that might indicate receptivity or vulnerability. These could be psychological in nature (e.g., signs of low self-esteem, low intelligence, or recklessness), or they might be more contextual (e.g., fatigue, intoxication, separation from family and friends). A third category includes signs that the woman is physically weak, and thus more easily overpowered by a male (e.g., she’s slow-footed or small in stature). According to the authors, rape constitutes one extreme end of the “exploitation” spectrum—cheesy pickup lines the other.

By asking students for the relevant cues, the experimenters reasoned, they’d keep their own ideas about what makes a woman “exploitable” from coloring their study. When all was said and done, the regular folks in the lab had come up with a list of 88 signs that—in their expert undergraduate opinions—a woman might be an especially good target for a man who wanted to score. Here’s a sampling of what they came up with: “lip lick/bite,” “over-shoulder look,” “sleepy,” “intoxicated,” “tight clothing,” "fat," "short," "unintelligent,” “punk,” “attention-seeking,” and “touching breast.”

Next, Goetz and her colleagues searched the Internet for publicly available images of women displaying each of these 88 cues. Once they had pictures of women licking their lips, partying, circling their areolas, and all the rest, they cross-checked them with a separate group of students who surmised that—at least in their subjective views—the images indeed matched the cues. The specific coding details aren’t provided, unfortunately, but presumably these independent raters just used their best guesses to determine what an “attention-seeking” or “unintelligent” woman looked like.

Now it was time for the test. A fresh group of 76 male participants was presented with these images in a randomized sequence and asked what they thought of each woman’s overall attractiveness, how easy it would be to “exploit” her using a variety of tactics (everything from seduction to physical force), and her appeal to them as either a short-term or a long-term partner. The results were mixed. Physical cues of vulnerability—the pictures of, say, short women and hefty ones—had no effect. These women were not necessarily seen as easy lays, nor were they judged as especially appealing partners for either a casual fling or a lifelong marriage. On the other hand, the more psychological and contextual cues—pictures of dimwitted- or immature-seeming women, for example, or of women who looked sleepy or intoxicated, did seem to have an effect: Not surprisingly, men rated them as being easy to bed. But more importantly, they were also perceived as being more physically attractive than female peers who seemed more lucid or quick-witted. This perceived attractiveness effect flipped completely when the participants were asked to judge these women as potential long-term partners. In other words, the woozy ladies were seen as sexy and desirable—but only for fleeting venereal meetings. They lost their luster entirely when the men were asked to rate these same women’s attractiveness as prospective girlfriends or wives. The possible evolutionary logic behind this interaction is fairly straightforward: In the latter case, the man would risk becoming the cuckoldee, not the cuckolder. (Of course you could also argue that men might rather marry a woman who looked like she could hold up her end of the conversation over French toast.)

In a follow-up study (that ended up being published first), the authors tried to add some nuance to their sexual exploitability hypothesis. Graduate student David Lewis led a project to narrow in on the specific type of man who would be most alert to the sort of "exploitability" cues outlined above. Not every man, it seems, is equally proficient at homing in on these weak spots in women. So he and his colleagues asked 72 straight men to evaluate the same photos as before, and in the same way. But this time, the researchers also measured some key personality traits in the male raters, as well as the extent to which they desired and pursued uncommitted sex. The students were asked, for instance: “With how many different partners have you had sexual intercourse without having interest in a long-term committed relationship with that person,” and, “How often do you experience sexual arousal when you are in contact with someone you are not in a committed romantic relationship with?”

The main finding to emerge from this follow-up study was that the more promiscuity-minded men who happened also to have deficiencies in personal empathy and warmth were the ones most vigilant and responsive to female “exploitability” cues. Men without this critical calculus—say, a disagreeable man who prefers monogamy, or a caring one who likes to play the field—are more likely to have these cues fly right past their heads and miss the opportunity to capitalize on an “easy lay.” So rather than the sexual exploitability hypothesis summing up the male brain as one big ball of undifferentiated stereotype, the caveat here is that there are multiple subtypes of reproductive strategies in men. Not all men are pricks, in other words.

It’s easy to see the sexual exploitability hypothesis as misogynistic, but I don’t believe the authors are advancing a chauvinistic ideology. Take those kinds of complaints up with natural selection, not the theorists untangling its sometimes-wicked ways. The authors are trying—admirably, I think—to decipher an implicit social algorithm in the hopes of better understanding gender relations.

Having said that, the studies to date are also far from perfect. There’s the obvious criticism that ancestral women didn’t have mojitos and martinis to loosen their tenuous hold on chastity, and so ethanol-fueled conceptions couldn’t have exerted any kind of selection pressure. Yet knowing evolutionary psychologists, the equally obvious countercriticism is that modern women’s inebriation is just an exaggerated version of altered states of consciousness that human beings have indeed experienced for hundreds of thousands of years. More important are methodological concerns.

For example, given that the photos of women were collected online, confounds are inevitable. Do photos of boozed-up young women posted on the Internet simply happen to depict more physically attractive females—ones who’ve dolled themselves up for parties, say—than the sober head shots of those who party less? It’s hard to believe that this would be the same for all the “exploitability” cues (such as “sleepy”) but the same problems would certainly apply to cues such as “tight clothes” and “come hither look.” To control for things like facial symmetry, it would have been better, in my opinion, to have the same model exhibiting a targeted sampling of the 88 cues generated by the original raters.

It also seems to me that although men may lower their standards when it comes to judging women for casual sex, even the creepiest, horniest, coldest man has his aesthetic limits. This could be why the proposed physical signs of “exploitability” —say, being obese or a dwarf—didn’t pan out in the first study. According to a strict interpretation of the authors’ model, after all, a woman with even profound mental handicaps (such as being comatose while on life support or having an IQ commensurate with that of a sickly possum) would make her pretty damn hot. That just doesn’t ring true. I’m going out on a limb here, but from their evolutionary theoretical perspective, perhaps some minimal degree of genetic normalcy or maternal competence, even in “easy” women, is key. According to their model, given that the unconscious goal for these males is to spread their genes without being tethered to paternal responsibilities, even the most incapacitated of women should, at the very least, have enough brain cells firing to raise a healthy child to the age of maturity.

I think it’s fair to say that the findings are consistent with the authors’ sexual exploitability hypothesis—and evolved sex differences in reproductive strategies more generally. But here we run into one of the consistent criticisms of evolutionary psychology, which is that there can be a “just-so story” to explain every data set. Perhaps the effects reported by Goetz and her team can be interpreted just as well from a non-evolutionary perspective. (If you think so, I’d be curious to hear your ideas in the comments section below.) However you interpret them, results like these can feel self-evident, given that “obviously” men would find drunk and air-headed women easy to screw. But we also must be on the lookout for our own retrospective biases: After all, I’m not so sure most people would have predicted that men would also find such women more attractive. All else being equal, would you really have thought that the average man would subjectively perceive such women to be physically more alluring than their sober, bright-minded peers?

Πηγή: Slate, Jesse Bering

Einstein's desk upon his death


Meanwhile in Qarth...


Obama singing "Call me maybe"!



Tuesday, June 26, 2012

People with iPads have problems too


Greek Summer, not in crisis!


Perivolas Hotel @ Santorini

P.S. The tourism industry,though, still in crisis, especially with these rates!

Star Wars: Death Star an insider job?


Fools and wise men


Monday, June 25, 2012

Η αποτρόπαια σιωπή μας

Περίπου δυο η ώρα το μεσημέρι. Αρχές της οδού 3ης Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, λίγα μέτρα από την Ομόνοια. Στη στάση λεωφορείων, πενήντα - εξήντα άτομα. Κάνει «διαολεμένη» ζέστη. Ένας νεαρός, έχει πέσει μπρούμυτα στο πεζοδρόμιο, σχεδόν ουρλιάζει: «Μη με αφήσετε, θα με σκοτώσουν! Μην τους αφήσετε να με πάρουν, θα με κρεμάσουν!» Δυο άλλοι νεαροί, προσπαθούν να τον σηκώσουν. Τον τραβάνε από τα ρούχα, γδέρνεται στα πλακάκια το δέρμα του. Συνεχίζει να ουρλιάζει. Τον αφήνουν προς στιγμήν να… ξεκουραστούν και συνεχίζουν το τραβολόγημα. Αδιάφορα βλέμματα, αδιάφορα και τρομαγμένα μαζί, συνοδεύουν τα ουρλιαχτά και τα παρακαλετά του. Οι δυο, σίγουροι πως κανείς δεν θα τους εμποδίσει, συνεχίζουν να τον τραβάνε. «Ναρκομανείς είναι, θα τα βρουν μεταξύ τους», λέει ο δίπλα. Το λεωφορείο έρχεται, ανέβηκα και έφυγα. Πήρα μαζί τον φόβο να βοηθήσω και την ατολμία όλων, να τους σταματήσουμε. Η συνέχεια είναι άγνωστη. Είπα μέσα μου «σαν εφιαλτικό όνειρο είναι αυτό».

Στο σταθμό του Μετρό στην Αττική, ομάδα νεαρών, στρατολογημένων από τη «Χρυσή Αυγή», μπροστά στα μάτια του Security, επιφορτισμένου με την ασφάλεια των επιβατών και του σταθμού, μαχαιρώνουν ένα μετανάστη. Ρωτάνε, μάλιστα, ο ένας τον άλλον, αν «μπήκε το μαχαίρι καλά» και η απάντηση είναι ξεκάθαρη «φυσικά, όλο». Ούτε ο υπάλληλος προσπάθησε να τους σταματήσει, ούτε κάποιος περαστικός. Μήτε ο ειδικός φρουρός, που βρίσκεται (;) στο σταθμό. Εκατό ειδικοί φρουροί είναι αποσπασμένοι στους σταθμούς του μετρό, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ πληρώνει η εταιρία στο κράτος αλλά, αν εξαιρέσεις το σταθμό του Συντάγματος, πουθενά αλλού δεν τους βλέπεις. Αόρατοι φρουροί, ορατή η βία στους σταθμούς. Κυρίως τα βράδια. Η συνέχεια του περιστατικού είναι προβλεπόμενη. Ο νεαρός θα πήγε στο νοσοκομείο, πήρε την ιατρική φροντίδα και επέτρεψε στον φόβο του. Η καταγγελία της ρατσιστικής βίας δεν είναι το ευκολότερο πράγμα στις μέρες μας.

Καθημερινά, όλο και πληθαίνουν τα θύματα της βίας των νεοναζί. Καθημερινά, όλο και η σιωπή μας μεγαλώνει. Συμφιλιωνόμαστε με τη βία και η συμφιλίωση δεν διαφέρει και πολύ από την ίδια τη βία. «Η γενιά μας, θα πρέπει να απολογηθεί, όχι τόσο για τις μοχθηρές πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών ανθρώπων" είχε πει ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αρχίζω να ντρέπομαι. Να ντρέπομαι τη σιωπή των καλών, περισσότερο από όσο φοβάμαι τη βία των κακών.

Πηγή: Protagon, Niko Ago

The Kobe that we used to know



Sunday, June 24, 2012

Crazy girlfriend strikes again!



A magical destination


Ladera Resort @ St. Lucia

Πριν από λίγο καιρό σας είχαμε ξαναπεί για τη St. Lucia. Ομολογώ ότι οι προηγούμενες τιμές ήταν κάπως τσιμπημένες. Οπότε επιστρέφουμε με μια καλύτερη προσφορά σε παρόμοιας φύσης μέρος. Enjoy!

They seem delicious


Peanut butter and chocolate chip brownies

Saturday, June 23, 2012

Education is the most powerful weapon which you can use to change the world


Chuck Norris' pigeon



The world's worst jobs

1.Manual Sewer Cleaner


As is to be expected, sewer cleaners are the individuals lucky enough to clear blockages and other problems in sewers. In India, however, it is common for men to be employed to manually clear said blockages. How do they do it? They jump into them and with only minimal protective equipment. That stinks.

2.Animal Masturbator


When researchers conduct animal fertility studies, they naturally must procure sperm samples. And to do so, researchers have three options on hand, and none of them are very appealing. The first involves inserting an electric probe in the animal; the second requires a penis to be placed in an artificial vagina; and the third (and most disturbing) involves manual masturbation.

3.Embalmer


Embalmers are responsible for the sanitation and preservation of corpses. To do so, embalmers must wash and disinfect the body, replace body fluids with gases and preservatives, as well as wash and arrange hair and makeup if necessary.


4.Hazmat Diver


Hazmat diving is regarded as a dangerous line of work because it involves diving into raw sewage or dangerous chemicals to control pollution, repair damages and general maintenance of hazardous materials. Naturally, the job requires several vaccinations and the donning of uncomfortable helmets.

5.Forensic entomologist


Forensic entomology is the study of insects in relation to criminal matter. The forensic entomologist has the glamorous task of studying rotting corpses and the insects found within them to ascertain the causes of death.


Eating late at night is legit



Friday, June 22, 2012

Trolololoing in heaven


Godlike beauty


Monasteries @Meteora

Who says floppy disks aren't useful anymore?


Smokey Bandits - A Son's Lament

Windsor for the derby - The Melody of a Fallen Tree

Nicolas Jaar - Encore

Τι κυβέρνηση θέλουμε για την Ελλάδα του 2012

Του Λυκουργου Λιαροπουλου *

Στην Ελλάδα παράγουμε πολύ περισσότερη «πολιτική» απ’ ό,τι μπορούμε να καταναλώσουμε. Η λέξη σε εισαγωγικά, γιατί μαζί με άλλες έννοιες έχουμε διαφθείρει και την έννοια της πολιτικής συγχέοντάς την με την εξουσία. Κόμματα, κομματίδια, ρεύματα, είναι φορείς διαχείρισης εξουσίας που υποδύονται ιδεολογικές συνιστώσες εννοιών, καταξιωμένων στην παγκόσμια πολιτική ιστορία. Σ’ εμάς υπάρχουν μόνο ως φτηνές καρικατούρες καλλιτέχνη που ζωγραφίζει διαφημίσεις, αλλά θέλει να τις πουλάει σε ακριβές γκαλερί. Ολοι οι μεγάλοι -ισμοί που κυριάρχησαν στη Δύση μετά τον 18ο αιώνα βρίσκονται στην ελληνική πολιτική ζούγκλα μόνο κατά δήλωση όσων τους υπηρετούν. Απ’ όλα έχει ο πολιτικός μας «μπαχτσές» αλλά μόνο ως κακέκτυπα των πρωτότυπων που ευδοκιμούν στην Ευρώπη. Οι έννοιες έχουν παραφθαρεί όσο δεν παίρνει. Προοδευτικοί είναι οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ που μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Συντηρητικοί είναι οι καθηγητές που θέλουν αλλαγές στο φασιστικό καθεστώς των πανεπιστημίων. Οι Δεξιοί τα έβαλαν με το Μνημόνιο των περικοπών πολύ πριν το ανακαλύψει ο «ριζοσπάστης αριστερός» Τσίπρας. Ολοι τους, με τους Σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, τα βάλανε με το άλλο μισό Μνημόνιο των μεταρρυθμίσεων. Το μόνο που δεν έχουμε στην Ελλάδα, άλλωστε, είναι πραγματικούς μεταρρυθμιστές, αφού ο Μάνος απεδείχθη μόνος. Εχουμε, όμως, έναν απίστευτο αριθμό αριστερών αποχρώσεων, από λάιτ πράσινο μέχρι βαθύ κόκκινο, ενώ οι γαλάζιες αποχρώσεις είναι λίγες μπροστά στις φαιές και τις μαύρες. Μετά τον Πόλεμο, άλλωστε, είναι γνωστό ότι οι δεξιοί «φασίστες» μισούν τους «εθνοπροδότες» και οι κομμουνιστές τους ρεβιζιονιστές αριστερούς. Μύλος. Αντε να καταλάβει τώρα ο ψηφοφόρος, μέσα σε αυτόν το δήθεν ιδεολογικό αχταρμά, τι συνέβη με την κρίση, τη χρεοκοπία, το Μνημόνιο, τη φτώχεια και την ανεργία, το ευρώ και τη δραχμή. Το ψέμα πάει σύννεφο και η ιδεολογική τρομοκρατία κτυπάει κόκκινο.

Οι πολιτικοί ταγοί, μικροί μεγάλοι, σημαντικοί και ασήμαντοι, περιχαρακώνουν τον χώρο τους όπως τα ζώα και θέλουν να τον διαφυλάξουν από εισβολείς. Για να μεγαλώσουν το κοπάδι, τον περιβάλλουν με ιδεολογικό μανδύα, λάβαρα, και πάρα πολλή θολούρα. Ο σοσιαλισμός του «αριστερού» Ακη διαφέρει από αυτόν του «νεοφιλελεύθερου» Σημίτη, ο κρατισμός του Αρσένη και του Α. Παπανδρέου από αυτόν του Καραμανλή, του Τσίπρα και της Αλέκας. Γιατί; Μα επειδή οι «ιδεολογικές» ταμπέλες διαφημίζουν το μαγαζί. Το προϊόν, όμως, είναι το ίδιο παντού. Είναι τα παραφερνάλια της εξουσίας. Δουλειές και «δουλειές», αποσπάσεις, μεταθέσεις, άδειες λειτουργίας, νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, οτιδήποτε. Γι’ αυτό τα κόμματα εξουσίας «λιώνουν», όταν φανεί ότι πέρασε η μπογιά τους. Γι’ αυτό χθεσινοί πολιτικοί «άγνωστοι» όπως το ΠΑΣΟΚ του 1974 και ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 κάλπασαν προς την εξουσία αφήνοντας τους πολιτικούς τους αντιπάλους στην απομόνωση.

Είναι, όμως, το 2012 το ίδιο με το 1977; Η ερώτηση φαίνεται αστεία. Το 1977, η Ελλάδα βάδιζε προς την ασφάλεια και την ευημερία του ευρωπαϊκού ονείρου. Το κόμμα που θα νικούσε και η κυβέρνησή του θα μοίραζαν απλόχερα τα ελέη. Για μια τέτοια κυβέρνηση, τα ταλέντα του κ. Κουλούρη και του αείμνηστου Κουτσόγιωργα έφθαναν και περίσσευαν. Το 2012, η όποια κυβέρνηση θα διαχειρισθεί μια κόλαση. Ελλείψεις ρεύματος, φαρμάκων, καυσίμων και ειδών διατροφής ήδη παρατηρούνται. Οι τράπεζες είναι ημιθανείς, το ίδιο και τα νοσοκομεία. Τα σχολεία θα λειτουργούν μόνο όσο πληρώνονται οι δάσκαλοι. Ξενοδοχεία κλείνουν ή υπολειτουργούν και εξαγωγές σταματούν ελλείψει πρώτων υλών. Συνεπώς, το ερώτημα που προκύπτει αφορά το είδος της κυβέρνησης που χρειαζόμαστε. Πολλοί πιστεύουν ότι χρειάζεται «αλλαγή πολιτικής». Εγώ, αντίθετα, πιστεύω ότι χρειάζεται εμπνευσμένους ανθρώπους, αν γίνεται χωρίς πολιτική, κομματική ή συνδικαλιστική ταύτιση. Δεν με νοιάζει αν κάποιοι άλλοι επιμείνουν να «υποκριθούν» ότι κυβερνούν. Με ενδιαφέρει διακόσιοι αποφασισμένοι λειτουργοί να ασκήσουν την πραγματική εξουσία. Οι πολιτικοί, δεξιοί, αριστεροί ή κομμουνιστές δεν την ξέρουν τη «δουλειά». Δεν ξέρουν να εκδώσουν έντοκα γραμμάτια ή να διαχειριστούν το χρέος. Δεν ξέρουν πώς δουλεύουν οι Μονάδες Εντατικής Φροντίδας, η Πυροσβεστική, οι τράπεζες ή το Συμβούλιο Επικρατείας. Δεν είναι δικά τους και δεν ξέρουν να τα δουλέψουν, τα εργοστάσια, τα καράβια ή τα ξενοδοχεία. Δεν μπορούν να δημιουργήσουν δουλειές. Ας αναλάβουν τη δουλειά αυτοί που ξέρουν και μπορούν. Ακόμη και αν πρέπει για λόγους δημοκρατικής ευπρέπειας να αφήσουν τους πολιτικούς να κάνουν ότι κυβερνούν.

* Ο κ. Λυκούργος Λιαρόπουλος είναι ομ. καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή: Καθημερινή

Overly attached girlfriend



Thursday, June 21, 2012

I brought you a flower


All you need is LOVE



An amazing feel-good story by Matt Morris.

NBA fans will get this


Friday, June 15, 2012

Unemployment vs Employment


Super Nintendo is back!


Next stop? Thailand!


Awesome place,awesome rates (you can book here)!

Thursday, June 14, 2012

First world problems



Keeping it classy



Ένα τραγούδι για την Ελλάδα



The World's weirdest animals

1. Angora Rabbit


The Angora rabbit is one of the oldest types of rabbit and hails from Ankara, Turkey. Appearing as veritable clouds with ears, they are distinguished by their intense amounts of fur and were once popular pets of 18th century French royalty.



2. The Star-Nosed Mole


The oddly shaped star-nosed mole is found in North America and is distinguished by its bizarre, fleshy nose. Used as feelers, the mole’s nose has twenty-two mobile, pink tentacles at the end of its snout that are extremely sensitive. To exacerbate an already unfortunate appearance, the mole sports scaled feet as well as a thick, furry and water-repellent tail used to store fat.



3. Long-Nosed Monkey


Another animal with an unfortunate schnoz is the long-nosed monkey. As the name suggests, these exotic creatures have extremely long noses that are believed to be the result of sexual selection. Long-nosed males around the world can delight in this fact: all is not lost if born with a large honker. Female monkeys marked the long nose as a preferable trait.




4. The Aye-Aye


The aye-aye is a rodent-like animal native to Madagascar. With squirrel-esque chompers and thin middle fingers, the aye-aye is quite adept at prying food out of trees and being oddly cute.



5. Pink Handfish


Finding swimming a bit too bourgeois, the pink handfish uses its fins to walk along the ocean floor rather than swimming like everyone else. The eerie species was discovered in Tasmania, Australia, but only four specimens have ever been identified.



6. Lowland Streaked Tenrec


If a bumblebee and a hedgehog mated, the lowland streaked tenrec would be its rather bizarre spawn. Found in Madagascar, these bristly creatures are covered in yellow and brown striped quills, which they use to attack their enemies.