Tuesday, July 3, 2012

Seems legit

Απόσπασμα από το βιβλίο: "Ο Κήπος του Προφήτη", γραμμένο το 1923 από τον Khalil Gibran.
Διάλεξα να το κατηγοριοποιήσω κάτω απ' το label "Επικαιρότητα": 


Ύστερα είπε : 

 «Φίλοι μου καί συνοδοιπόροι μου, νά λυπάστε το έθνος πού είναι γεμάτο πίστη κι άδειο από θρησκεία.

Νά λυπάστε τό έθνος πού φορά ένα ρούχο πού δέν τό έχει υφάνει, πού τρώει ψωμί πού δέν τό έχει θερίσει καί πίνει κρασί πού δέν έχει τρέξει από τό πατητήρι του.

Νά λυπάστε τό έθνος πού ονομάζει τό βίαιο άνθρωπο ήρωα, καί βλέπει τό λαμπροφορεμένο κατακτητή γενναιόδωρο.

Νά λυπάστε τό έθνος πού περιφρονεί τό πάθος στ’όνειρό του, ωστόσο γίνεται σκλάβος του στόν ξύπνιο του.

Νά λυπάστε τό έθνος πού δέν υψώνει τή φωνή του παρά μόνο σά βρίσκεται σέ κηδεία΄ δέν περηφανεύεται παρά μονάχα σά βρίσκεται μέσα στ΄ αρχαία μνημεία του, καί δέν ξεσηκώνεται παρά μονάχα όταν ο λαιμός του βρίσκεται ανάμεσα στό σπαθί καί στήν πέτρα.

Νά λυπάστε τό έθνος πού ο κυβερνήτης του είναι αλεπού, ο φιλόσοφός του ταχυδακτυλουργός, καί η τέχνη του, τέχνη μπαλώματος καί μιμικής.

Νά λυπάστε τό έθνος πού υποδέχεται τόν καινούργιο κυβερνήτη του μέ σαλπίσματα καί τόν αποχαιρετά μέ γιουχαϊσματα, γιά νά καλωσορίσει καί πάλι κάποιον άλλο μέ σαλπίσματα.

Νά λυπάστε τό έθνος πού οι σοφοί του είναι βουβοί από τά χρόνια καί πού οι δυνατοί του άντρες ακόμα στήν κούνια.

Νά λυπάστε τό έθνος πού είναι χωρισμένο σέ κομμάτια, καί πού κάθε κομμάτι θεωρεί τόν εαυτό του ένα έθνος».



Είμαστε για λύπηση (?)
/od

No comments:

Post a Comment